Hoe praat je met je kind? deel 1

Het valt me de laatste tijd steeds meer en meer op dat ouders niet altijd weten hoe ze met hun kind (of het nu een kleuter of tiener is) moeten praten. En als het dan al gaat om beladen onderwerpen (overlijden, pijn, drugs enz). Neen er is niet zomaar een handleiding die je op internet kan downloaden die je gaat zeggen hoe je dit moet doen.


Jammer genoeg hebben wij nooit op school geleerd hoe we eigenlijk met mensen moeten praten. Communiceren is dan het mooie woord. En nog steeds leren onze kinderen het niet. Niet op school, en ook niet altijd van ons als ouder want laat ons eerlijk zijn, als een bepaald onderwerp voor ons beladen is, dan klappen we dicht of zwijgen we erover en dat is dan ook exact de boodschap die je aan je kind geeft om met bepaalde emoties/situaties om te gaan: dicht klappen, zwijgen of kwaad worden. Kan het anders? Ja is mijn volmondige antwoord.


De afgelopen 15 jaar heb ik communicatie & assertiviteitstrainingen gegeven aan volwassenen zeg maar top CEO's en managers. En mijn conclusie is dat als we het moeten leren als we volwassen zijn (en toevallig ook nog eens veel mensen moeten aansturen) dan is het wat laat. Nu ja, beter laat als nooit maar zou het niet fijn zijn dat je als ouder wat meer tools in handen hebt om beter met je kind te praten en het ook daadwerkelijk beter kunt gaan begrijpen? Ja toch! Hieronder enkele praktische tips om je te helpen beter in communicatie te krijgen met je kind (ongeacht de leeftijd).


Het gesprek aangaan


Bij het aangaan van een gesprek met een kind is het heel belangrijk om je als ouder te realiseren dat wat voor jou heel vanzelfsprekend is om onder woorden te brengen, voor je kind een flinke uitdaging kan zijn. Soms herhalen kinderen in een gesprek een eerdere vraag. Als ouder kan je dit het gevoel geven dat je kind niet geluisterd heeft. Maar dit hoeft niet het geval te zijn.Vaak is het herhalen van een vraag die al beantwoord is een manier om nog meer te vragen over dit onderwerp. Het kind wil nog wat dieper op het onderwerp ingaan, maar weet niet goed hoe dit onder woorden te brengen. Door samen met het kind te bekijken wat het nu precies wil vragen kan het gesprek verder op gang gebracht worden en kan het kind nieuwe vragen leren verwoorden.


Het gesprek begint


De eerste voorwaarde om een goed gesprek te hebben met je kind bestaat uit het maken van oogcontact en het aannemen van een open houding. Wanneer je als ouder meteen start met het toespreken van het kind is de kans groot dat het kind zich afsluit voor het gesprek of in discussie zal willen gaan.


Door de tijd te nemen voor het gesprek, goed te luisteren naar wat het kind vertelt, oogcontact te houden, aan te moedigen met knikken of woorden ('ja' 'aha') en door te herhalen wat het kind gezegd heeft, geeft je als ouder het signaal dat je wilt horen wat het kind te zeggen heeft. Dit stimuleert het kind om verder te praten omdat het zich gehoord voelt.


Het kind helpen bij het gesprek


Kinderen vinden het vaak moeilijk om over zware onderwerpen te praten met hun ouders. Ze vinden het dan prettiger om te praten tijdens een bezigheid, zodat dit de situatie wat luchtiger kan maken dan wanneer ouder en kind echt gaan zitten voor een gesprek. De activiteit zorgt ook voor een positieve sfeer waar binnen het gesprek verloopt. Praten tijdens de afwas, tijdens een fietstochtje of tijdens een potje voetbal blijkt dan vaak makkelijker voor het kind. Wel moet er voor gewaakt worden dat de activiteit niet te veel de aandacht van het kind opeist, waardoor het verloop van het gesprek bemoeilijkt wordt.


Ondanks dat het onderwerp van het gesprek best heel serieus kan zijn, kan er best wat gebruik van humor gemaakt worden. Ook helpt het bij gesprekken over zaken die niet zo goed lopen bij het kind, niet alleen te praten over wat er niet zo goed gaat maar ook te praten over wat er wel goed gaat. Wanneer ook deze positieve kanten belicht worden zal het kind meer open blijven voor het gesprek en zich minder aangevallen voelen.


Zonder oordeel - luisteren


Wanneer je kind zegt dat zijn juf maar stom is, kan je als ouder in de tegenaanval gaan en zeggen dat zoiets niet mag gezegd worden. Het kind zal de volgende keer twee keer nadenken voordat hij weer zijn mening geeft en zijn gevoel onder woorden brengt. Terwijl een open vraag naar de aanleiding van de situatie die er toe geleid heeft dat het kind de juf stom vindt, er toe kan leiden dat een misverstand tussen de juf en het kind uit de wereld geholpen kan worden en het kind tot de conclusie kan komen dat de juf toch wel mee valt. Maar ook wanneer het kind bij zijn standpunt blijft dat de juf stom is, kan het goed zijn om het kind de ruimte te bieden om de gevoelens die hier achter schuilen te hebben en deze gevoelens ook te erkennen.


Door niet meteen een oordeel te vellen over wat het kind zegt, maar het kind de kans te geven uitleg te geven, wordt er meer ruimte geboden voor een gesprek en wordt het kind gestimuleerd om de gedachten en gevoelens op een goede manier onder woorden te brengen. Binnen jullie gesprek moet je kind ook de ruimte krijgen om zijn of haar gevoelens te uiten, ook als je die als ouder als negatief ervaart. Als ouder heb je een voorbeeldfunctie, door zelf ook over je gevoelens en gedachten te praten en deze ook aan het kind uit te leggen : "Sorry, ik was moe en toen reageerde ik heel prikkelbaar op jou, toen je dat zei."


Mijn persoonlijke ervaring is dat oefenen de beste manier is om iets onder de knie te krijgen. Zo ook met communicatie. Ga gerust aan de slag met de inzichten die je mogelijks uit deze blog gekregen hebt. Wil je echter ook eens in het echt oefenen? Met andere ouders? Dat kan, schrijf je dan in voor de workshop 'Verbindend communiceren met je kind'. Daar begeleid ik je in een betere communicatie om zo tot meer begrip en verbinding tussen jou en je kind tot stand te brengen. Want communicatie is nog altijd DE factor die verbinding tussen 2 mensen tot stand brengt. Of volg één van de GRATIS webinars.





38 keer bekeken